Nere for telling?

Dei siste månadane har eg vel følt at eg har vore nere for telling. Det byrja i slutten av oktober, med stygg hoste. Eg hosta til eg kasta opp rett og slett. Då eg var heime frå jobb for andre gang, tok eg meg ein tur til lege. Han tok prøvar av meg, og konstanterte kikhoste. Det var då for seint å behandle, og eg var på ein måte frisk, så kroppen hadde lega seg sjølv.

Men det er no ein gang slik, at har du vore småsjuk / hangla over tid, ja då vert immunforsvaret svekka og kroppen slappare. Det er tyngre å ta tak i ting, og kvardagen vert litt tung å komma gjennom. Men heldigvis har det gått bra!

Denne rockeringen har ikkje vore så alt for mykje i bruk, desverre. Eg har ein intensjon om å komma i gang igjen, men dagane går.... 

Sist helg hadde ungane omgangsjuka, og vi vaksne tørka spy og tørka tårer. Så vart ungane friske, og kvardagen kom i gang igjen. Så vart vi vaksne sjuke. Frå eg kjende eg var kvalm, til eg kasta opp, gjekk det ikkje meir enn 30 min. Og på toppen av det heile, kom mannen heim og for opp. Etter det såg eg ikkje meir til han, den kvelden...Samma sjuko der og.

Heldigvis har vi snille besteforeldre som kom og henta ungane dagen etter, gav dei omsorg, mat og aktivitet, for det var ikkje foreldra i stand til.

Eg har veldig lyst på sånne no, men trur eg begynne med ei lita skive med smør....

Eg håpar at det er over for ei stund no, at eg kan bygga meg opp igjen. Eg ventar vel bare på at ungane skal få vannkoppar snart, då det går litt rundt omkring. Men vi skal ta i mot, for det er faktisk ingenting vi kan gjere, når det fyrst er komme innomhus. 

God betring til alle andre som er sjuke. De har mi medkjensle, for eg veit korleis de har det. Og til alle friske, nyt det!

Kjem sterkare tilbake

seinare i veko...

her herjar omgansjuka hos oss voksne, og eg har måtta sendt ungane til besteforeldra... Derfor lite blogging. men eg kjem tilbake, før de anar...

Viser eit bilde av dei skjønne julabukkane vi sendte ut herfrå på torsdag. Klovnen og cowboyen er mine.

Etter-bilder

 Det er med lettelse eg kan vise "etter-bilder" av sy-rommet mitt. Eg tok grep, og rydda. Og no er det berre å halde det slik...

Det er ingen tvil om at det er mykje ryddigare å plassere ting i esker. Eg har skrive utanpå kva som er inni.

Den nederste kassa ( grønn) har eg alt som har med bryllaupet å gjere. Her er det mange gode minner.

I dei to store kvite oppå, er ei for kvart barn. Oppi den legg eg ting borna har laga, bursdagskruner, og andre ting som eg vil ta vare på. I tillegg har eg ein ringperm som eg samlar teikningar dei lagar i. Det er eit lettvint system, eg bare puttar oppi kassen etterkvart som det kjem heim, eller etter at dei har stått framme ei tid. Teikningar heng ofte ei tid på kjøleskapet, før eg samlar opp og set dei i perm.

Blomajento

 Då mannen kom heim på julafta, hadde han med seg 5 langstilka raude roser til meg! Og dei står faktisk lika fint endo, nesten 2 veker!!  Og dei var sjølvsagt kjøpt hjå Fredheim Blomster.

 Denne fekk eg til jul av blomadekoratør-veninna mi!! Eg tok ikkje bilde av rota, men den var dekka med mose og surra sølvtrå rundt. dekorativt og flott.

 Då eg var yngre vart eg av og til kalla "blomajento". På den tida jobba eg mykje i gartneriet og blomabutikken til foreldra mine. Eg er framleis svært glad i blomar, sjølv om eg ikkje lenger jobbar med det.  

Før produserte far min tulipanar. Han hadde på det meste rundt 1 mill tulipanar. Då kom dei som løk, og vi stod heile haustferien og sette løk i kassar med jord. Så vart dei drivne fram, sånn ca til jul. Pappa hausta tulipanar tidleg om morgonen og seint om kvelden. Etterkvart har han gradvis slutta med tulipanar, og i år har han ikkje i det heile. Det synst eg er svært dumt, for det er ein av dei blomane eg forbinde med vår og lysare tider. Før kunne vi fråtse, og ha tulipanar overalt. No nyter eg dei bare endo meir, for eg veit å setje pris på dei eg kjøper.

I dag har eg fri, Eg har gått tur, slappa av og ventar no på at junior kjem heim frå skulen!

Realiteten

Dette blogg-innlegget er til kollegane mine, som ikkje trur at eg er som alle andre!

 Eg har mogeleg gitt uttrykk for at eg har det ganske strigla heime. At i alle skuffer og skåp er det tellekantar på kle og klutar. At det ikkje er støv i vinduskarmane mine, at det ikkje ligg daude floger i krokane, eller er rot på golvet... Men eg har det. Og her er beviset.

Desse bildene tok eg i går etter at eg kom heim frå jobb. I lunsjen fortalte ei god kollega at ho hadde eit nyttårsforsett om å rydde ei skuffe kvar dag. Då eg uffa meg, og sa at da burde eg og, svarte ho at ho nekta å tru at eg hadde rot i skuffene mine. Då tenkte eg at hm, trur ho verkeleg det? Eller er det bare noko ho seier? Vel, eg får heim og ta ein kikk. Og dette møtte meg.

Inne på syrommet, som eg kallar det, er det eg som regjerer. Mannen finn ingenting her inne, og veit ikkje heilt kor han skal legge ting. Difor vert det lagt oppå det som er her.

 Og sidan vi leiger hus no, kan eg ikkje bare flytte på skap og henge opp hyller. Eg bruker det som er her. (Og flaks for meg er det ein del skåp på dette rommet!) Og eg har visst ikkje vore så flink å systematisere.... Her er eit einaste kaos, og eg likar det ikkje. Så i dag skal eg byrja å rydde her.

Det skal og vere sagt at dette rommet vert nytta til oppbevaring av ekstra stolar, madrasser, ein paraglider ( som skal få eige rom i det nye huset :-D), klede i alle fasongar, symaskin og syutstyr, julapynt som har mellomstasjon før det skal pakkast på kottet, strykebrett osv.

 Uff og uff....

 Her har to halvsjuke ungar regjert i dag...

Men det skal han ha, han hadde teke seg av våre to søte små og støvsugd til eg kom heim frå jobb kl 18! Det sette eg veldig pris på!

No er det opp av stolen, og byrja rydde på syrommet. Håpar eg kan komme tilbake med eit "etter" bilde om ei stund!

No e ho ute

 Godt nytt år alle mine gode bloggvener! Eg set umåteleg stor pris på dykk. Og det blir ikkje lenge før eg skal gje vekk noko til ein av dykk att!

Når det nye året er vel kommen i gang, så er jula over for min del. Eg pleier alltid å rydde vekk jula allerede 1. el 2. januar. Sidan eg byrjar pynte i slutten av november, nyter vi førjulstida heile desember. Og eg ser fram til å starte det nye året. Så i går for både juletre og nissar ut, og alt er pakka sirleg ned i kassane. Sånn at det er kjekt å opne dei att i november.

Og då vi var i gang, fekk ungane knuse pepperkakehuset. Dette har dei gleda seg til, sidan vi pynta det!

 Og utstyrt med kvar sin hammar, gjekk det i tusen knas.

Og dei storkosa seg med støvete skumnissar, nonstop og dårleg pepperkakesmak....Ja, ja, små gleder veit du!

I dag har spysjuka inntatt heimen vår. Junior byrja kl 8 i dag, og har spydd stort sett i heile dag. Eg og tullemor gjekk ein lang tur, for å hente bilen vår ( sidan vi var ein tur i festleg lag i går kveld!). Då vi kom heim, klaga ho seg over vondt i magen, men ingenting skjedde. Men då ho skulle hjelpe pappen med å lage suppe til middag, kom det. Det vart ingen middag på oss i dag, og kjøkenet er vaska med klorin. Og det to gonger, for då eg var ferdig, spydde ho ein gang til....

I kveld vert det hamburger frå Statoil på oss. Så får vi håpe at det er over for denne gang. No står det iallefall bøtter overalt, og klorinflaska lett tilgjengeleg!

Skitur

 I dag har eg og gamle naboen vore på skitur til Myrdal. Vakkert.

 Ei super tur-veninne.

 Minus 19 grader, og flott utsikt til Gygrastol som bada i vintersola.

Det var ikkje temperatur for å stoppe noko særleg opp på denne turen. Vi hadde frost i augenvipper og måtte til tide puste med buff framfor ansiktet.

Ein flott tur, og følelsen etter at eg har teke ein dusj og tøyd ut litt ømme musklar det er ei stund sidan eg har brukt....kan ikkje beskrivast- den må kjennast!

I måro er det jobb, før venne-samling med god mat om kvelden. Gler meg.