Som mor til to små, er det ein ting som eg synst er eit mareritt, rett og slett. Da e når vi skal i sånt familieselskap, der da e forventa at alle skal sitja fint ved bordet og eta kaka.... Da går sjeldan bra for vår del... Og då eg e den einaste i familien som har klart å produsere barnebarn/oldeborn, ja så e da nok eg som føle på detta.
Og eit sånt selskap var vi i idag. Oldebesto hadde bursdag i går, og den skulle feirast idag. Ho hadde gjort alt ho kunne for at da sku bli eit kjekt selskap. Duk på bordet, da finaste servise, brus til ungane og vafler med 3 ulike syltetøy-valg... Så viste da seg at da va bare eg med to ungar og pappen min som kom. Andre var sjuke og kunne ikkje.... Eg e veldi gla for at vi kom, da blei oldebesto veldi gla for.
Og som vanleg i sånne selskap, så byrjar da bra. Ungane sit fint, og ete. Drikke fint av glaso sine, og mor slappar av. Så byrjar 1 åringen og gå opp og ned frå sofaen, skoen heng litt fast i duken, og bessen byrjar bli litt svett. Eldste på 4 år, har tatt på syletøy sjølv, og det tyte ut av vaflo, og drypper ned på golvteppet og duken. Mammo prøve å tørka opp, og hindre katastofe... Jada, så byrjar tullemor å drikke heilt sjølv frå glaset. Og då havna sjølvsagt colaen på kjolen. Ja, ja, bessen har på detta tidspunktet flytta prinsesso bort te ho mor.
No startar vandringa, ut på golvet, tilbake i sofaen, velta ein kopp (tom heldigvis!) og krangla litt, når mor seier dei må ete opp vafla dei har på tallerken, før dei kan ta ny. No byrjar sukkeret frå colaen å virke, og mine to håpefulle blir litt meir aktive av det. Så etter at mor har sagt at prinsen skal setje glaset frå seg og ikkje vandre rundt med det, 5 gonger, søler han det sjølvsagt ut på duken, golvet og over vaflefatet...
No har eg byrja snakke om å gå heim...og alt detta på 30 min. Så då var festen over, ut og lufte gulla litt, og inn i bilen. No ska vi heim. Og der var det over på under ein time... Puh, så var det ei stund til neste gang. Håpe snart nåken andre i familien og kan få nåken avkom, sånn at ikkje heile slekta meinar at eg har uoppdragne ungar, men at det er bare sånn ungar er!!
Desse store krukkene fekk eg til bryllaupet. Dei er tomme føreløbig, men eg har tenkt å fylle dei opp. Og då eg kom over dei små krydderboksane i eit gamalt skåp, kunne eg jo ikkje dy meg. Dei var så nydelege. Og gjorde ingenting med litt hakk, sprekker og inntørka kanel. Eg er no den heldige eigar av desse!
Eg har fri idag, og nyter ein regnfull dag inne, med mann og barn, som og har fri. Vi har vore og bestilt pass, då vi skal til syden i november. Gler oss alle te da. Så då kom eg brått i sparemodus. Godt eg har handla litt frå meg i da sista då :-) Håpe andre og nyter haustdagane innandørs, med blogging, stearinlys og god mat!
